Πρώτη απόπειρα ομαδικής γραφής

 Συζητώντας τον παρακάτω πίνακα του Νικολάου Ξυδιά, προέκυψαν οι ακόλουθες ερωτήσεις και απαντήσεις που βρίσκονται στον σύνδεσμο εδώ. 

Παρακαλώ, αναπτύξτε την ιστορία σας στο τετράδιο του γραπτού λόγου. 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 22.2.23

Ω! Ήσαστε πολύ καλοί! Αλήθεια! 

Γραπτός λόγος σύμφωνα με το μοντέλο Πέρκινς

Για το μοντέλο Πέρκινς έχουμε ξαναμιλήσει από αυτό το ιστολόγιο. Η παρουσίαση της κυρίας Δρακάκη αποτελεί πάντα σημείο αναφοράς και η Πέμπτη τάξη ενδείκνυται να ξεκινήσει κανείς πιο σοβαρά μια τέτοια προσπάθεια για δημιουργική γραφή. 

Καλοτάξιδο!

Το ψηφιακό βιβλίο με τις ιστορίες σας από τους πίνακες ζωγραφικής και τις φωτογραφίες, παιδιά! ;)

Το μαγικό δάσος, του Άγγελου Δ.

Φωτογραφία του Αποστόλη Μπολτσή

Μια φορά και έναν καιρό, σ’ ένα μαγικό δάσος γεμάτο από πολύχρωμα και ευωδιαστά λουλούδια ζούσαν εξωτικά πουλιά και μαγικά πλάσματα όπως νεράιδες, γοργόνες και πήγασοι. Εκεί βασίλευε μια τρομακτική βασίλισσα, η Κρονέλα. Ήταν τρομακτική γιατί μιλούσε πολύ σατανικά και όποιος δεν την υποστήριζε μεταμορφωνόταν σε ζώο. Με τη δύση του ήλιου όλα τα ζωντανά πλάσματα έτρεχαν στα σπιτάκια τους, αλλιώς, άμα τα έβρισκε η βασίλισσα Κρονέλα, θα τα έπαιρνε μαζί της και κανένα δε θα επέστρεφε πίσω. Όλη της η δύναμη ήταν μέσα στο μαγικό ραβδί της και χωρίς αυτό δε θα υπήρχε.

Παίζοντας με τα παιδιά

Πέτρος Ρούμπος, Τα παιδιά φτιάχνουν δρόμους

Σήμερα ήταν βαρετή μέρα, δεν είχα με κανέναν να παίξω, γι’ αυτό είπα να πάω μια βόλτα στο βουνό.

Καθώς ανέβαινα αντίκρισα πολλά παιδιά να δουλεύουν και να φτιάχνουν δρόμους. Προσφέρθηκα να βοηθήσω.

Γνωρίστηκα με τα παιδιά και ήταν πολύ ευγενικά. Ο Φάνης, ο Μαθιός, ο Κωστάκης, ο Αντρέας, ο Πάνος, ο Σπύρος, ο Γιώργος, ο Δήμος, ο Δημητράκης και ο τελευταίος, λίγο χοντρούλης πρέπει να ήταν, α! ο Φουντούλης! Γίναμε καλοί φίλοι.

Μόλις τελειώσαμε τον δρόμο και επιστρέψαμε στην κοινότητα των παιδιών, σκέφτηκα να παίξουμε ένα παιχνίδι.

-Ποιο παιχνίδι; είπε ο Φάνης.

-Παντομίμα, απάντησα. Ξέρετε να παίζετε, έτσι;

-Ξέρουμε! φώναξε ο Φάνης.

-Πρώτη εγώ!, είπα και ξεκίνησα να κάνω κινήσεις.

-Το ξέρω!, είπε ο Φουντούλης. Είναι άλογο!

-Σωστά!

Και τότε τοκ τοκ ακούστηκε η πόρτα της καλύβας. Ήταν η Αφρόδω με τον Λάμπρο. Είπαν ότι είδαν φως και ήρθαν στην παρέα μας.

Κάποια στιγμή βράδιασε κι έπρεπε να φύγω από το βουνό. Τα παιδιά προσφέρθηκαν να με συνοδεύσουν μέχρι το τέλος του βουνού. Αποχαιρετιστήκαμε και τους υποσχέθηκα ότι θα ξαναπάω.

Κατερίνα Γ.

Μια φωτογραφία για χιλιάδες λέξεις!

Σήμερα αλίευσα από το διαδίκτυο την παρακάτω καταπληκτική φωτογραφία. Κι έπειτα από την άδεια που ζήτησα από τον κύριο Αποστόλη Μπολτσή για να τη χρησιμοποιήσω, την αναρτώ εδώ και περιμένω στο mail μου, ή στο drive, όπου βολεύεστε, τις δικές σας ιστορίες. 

Η φωτογραφία είναι από ελληνικό τοπίο. Και δεν ξέρω αν πιστεύετε ή όχι στην τύχη... αλλά είναι τραβηγμένη, όπως με πληροφόρησε ο φωτογράφος, στον δρόμο από την Καρδίτσα προς Καρπενήσι, κοντά στη Φουρνά. 

Περιμένω με αγωνία τα... μυστικά αυτής της φωτογραφίας!!!! 

Ο Ρόμπερτ, ο αστρονόμος

Με αφορμή τον παρακάτω πίνακα, η Βασιλική γράφει και με συγκινεί ιδιαιτέρως. Θα 'χω τους λόγους μου... 

Βερμέερ Γιοχάνες, Ο Αστρονόμος

Ο Ρόμπερτ, ο αστρονόμος

Το όμορφο τριαντάφυλλο

Μια ιστορία ενός όμορφου κοριτσιού που αποφάσισε να παιδεύεται νυχτιάτικα με τα συνεργατικά έγγραφα της google και να παιδεύει και τη δασκάλα του. ;) Αστειεύομαι για το παίδεμα. Μια συνεργασία που απόλαυσα όσο καμιά!

Το όμορφο τριαντάφυλλο, της Ελένης. Ιστορία γραμμένη στο σπίτι. Υποστήριξη εξ αποστάσεως -και σε... βάρβαρες ώρες :Ρ - με τη χρήση των google doc. ;)

Καλή ανάγνωση!

Μια φορά και έναν καιρό σε ένα μακρινό βασίλειο, που έβρεχε και φύσαγε όλο τον χρόνο ζούσε ένα φτωχό αγόρι. Ήθελε να δωρίσει το πιο όμορφο λουλούδι του βασιλείου στο κορίτσι που αγαπούσε πιο πολύ.

Το παιδί αλλάζει τη ζωή σου

Άλλη μια ιστορία για σήμερα! Κι αυτή γραμμένη στην τάξη, πληκτρολογημένη στο σπίτι και διορθωμένες με εξ αποστάσεως υποστήριξη χάρη στα συνεργατικά εργαλεία μάθησης google docs.

Εμμανουήλ Ζαΐρης, Οι καλαθοπλέκτες

Το παιδί αλλάζει τη ζωή σου

Πολύ παλιά ζούσαν ένας γέρος με τη γριά γυναίκα του σε ένα μικρό αγρόκτημα. Ζούσαν με τα λαχανικά που φύτευαν στον κήπο τους και φτιάχνοντας καλάθια από καλάμια που φύτρωναν δίπλα στον ποταμό που περνούσε πίσω από το αγρόκτημα. Αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν ένα μικρό παιδί.

Μια μέρα η γυναίκα άρχισε να αναστενάζει. Ο άντρας της πήγε κοντά της και της είπε:

-Τι έχεις και αναστενάζεις;

-Αχ, μακάρι να είχαμε ένα παιδάκι. Θα παίζαμε και η ζωή μας θα ξαναγέμιζε ζωντάνια, του απάντησε η γυναίκα του.

-Ναι, καλά θα ήταν, αλλά πού θα βρούμε, γέροι άνθρωποι, το παιδί; της εξήγησε ο άντρας της.

Το βράδυ ξέσπασε μια θύελλα. Ο γέρος με τη γριά προστάτεψαν τη σοδειά τους και έβαλαν μέσα τα ξύλα και τα καλάμια. Μετά μπήκαν κι εκείνοι και άρχισαν να φτιάχνουν μερικά καλάθια μέχρι να πάνε για ύπνο.

Ξαφνικά χτύπησε η πόρτα της αποθήκης. Η γυναίκα άνοιξε την πόρτα αλλά, δεν πίστευε στα μάτια της. Εκεί μπροστά της στεκόταν ένα κοριτσάκι! Η γυναίκα το πήρε μέσα και το είπε στον άντρα της. Συζήτησαν λίγο και αποφάσισαν να κρατήσουν το κοριτσάκι εάν δεν είχε σπίτι και γονείς. Το κοριτσάκι, επειδή ήταν κουρασμένο, το πήρε ο ύπνος γρήγορα.

Την επόμενη μέρα, όταν το κοριτσάκι ξύπνησε, ο γέρος με τη γριά το ρώτησαν:

-Πώς σε λένε;

-Είμαι η Μαρίνα, τους απάντησε εκείνο.

-Πού μένεις; Έχεις γονείς; ξαναρώτησαν τη Μαρίνα.

-Είμαι ορφανή, μένω στους δρόμους εδώ και τρία χρόνια.

-Θες να μείνεις μαζί μας; τη ρώτησαν ο γέρος με τη γριά.

-Μα και βέβαια! Θα ξαναέχω οικογένεια! τους είπε η Μαρίνα.

Κι έτσι η Μαρίνα έζησε μαζί βοηθώντας τους από τότε. 

 Ματθαίος Π. 

Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Στον Γιώργο Κ. έτυχε ο πίνακας του Νικολάου Φερεκίδη "Η λίμνη των Ιωαννίνων" και, αφού τον επεξεργάστηκε σύμφωνα με το μοντέλο Πέρκινς, έγραψε την παρακάτω ιστορία. Να σημειώσω ότι ο Γιώργος αφού έγραψε το κείμενο στην τάξη, το πληκτρολόγησε ο ίδιος και μου το έστειλε με email. Του έκανα κάνα δυο σχόλια στο αρχείο word που μου έστειλε, εκείνος προχώρησε στην άμεση επανεξέταση του γραπτού του και, λίγη ώρα πριν, μου 'στειλε το κείμενό του στην τελική του μορφή. 

Γιώργο, ευχαριστώ και καλή συνέχεια!!! 

Ιστορίες βγαλμένες από... πίνακες

29 Οκτώβρη 2015

Μοντέλο Perkins, από τη σχολική σύμβουλο κυρία Μαρία Δρακάκη και ιδέες της ίδιας για τη δημιουργία ομάδων εργασίας και την εισαγωγή των έργων τέχνης.

Οι μαθητές δημιούργησαν ομάδες εργασίας, τυχαία, επιλέγοντας χρώμα από το κουβαράκι με τα λαστιχάκια. Κάθε ομάδα αποτελούνταν από τέσσερα ή πέντε άτομα.

Από "Το Κουτί της Τέχνης" της Σοφίας Γιαλουράκη επιλέχθηκαν τέσσερις κάρτες με έργα διάσημων ζωγράφων, σχετικά με την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Τα έργα απομονώθηκαν σε "παράθυρα" από κάνσον χαρτόνι, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή των μαθητών από τις υπόλοιπες πληροφορίες των καρτών.