Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Το μαγικό δάσος, του Άγγελου Δ.

Φωτογραφία του Αποστόλη Μπολτσή




Μια φορά και έναν καιρό, σ’ ένα μαγικό δάσος γεμάτο από πολύχρωμα και ευωδιαστά λουλούδια ζούσαν εξωτικά πουλιά και μαγικά πλάσματα όπως νεράιδες, γοργόνες και πήγασοι. Εκεί βασίλευε μια τρομακτική βασίλισσα, η Κρονέλα. Ήταν τρομακτική γιατί μιλούσε πολύ σατανικά και όποιος δεν την υποστήριζε μεταμορφωνόταν σε ζώο. Με τη δύση του ήλιου όλα τα ζωντανά πλάσματα έτρεχαν στα σπιτάκια τους, αλλιώς, άμα τα έβρισκε η βασίλισσα Κρονέλα, θα τα έπαιρνε μαζί της και κανένα δε θα επέστρεφε πίσω. Όλη της η δύναμη ήταν μέσα στο μαγικό ραβδί της και χωρίς αυτό δε θα υπήρχε.


Καθώς κυλούσε η ήμερα στο δάσος, οι γοργόνες κολυμπούσαν στις λίμνες της περιοχής -για την ακρίβεια τη μια που είχε η περιοχή- οι νεράιδες μάζευαν λουλούδια κι ένας πήγασος, ο Φλιξ, μάζεψε όλους τους φίλους του, γιατί ήθελε να τους ανακοινώσει κάτι. Αυτό που είχε σκεφτεί ήταν να κλέψουν και να καταστρέψουν το ραβδί της Κρονέλας. Όπως ήταν αναμενόμενο όλοι φοβισμένοι αρνήθηκαν, εκτός από τον κολλητό του φίλο.
Έτσι την επόμενη μέρα ξεκίνησαν πρωί πρωί για το Παλάτι. Γύρω από εκεί υπήρχαν πελώρια δέντρα που το κάλυπταν και μια πράσινη, νεφελώδη σκόνη. Αυτό τους φόβισε, άλλα κανείς δε δίστασε.
Με δυσκολία κατάφεραν και μπήκαν μέσα. Χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, ανέβηκαν τα εκατό σκαλιά, ώστε να φτάσουν στο σκοτεινό δωμάτιο της βασίλισσας. Την ώρα εκείνη η βασίλισσα κοιμόταν και, περπατώντας αθόρυβα και οι δυο, πλησίασαν το ραβδί. Όμως με μια απρόσεχτη κίνηση, έριξαν κάτω ένα βιβλίο από τη βιβλιοθήκη της που έγραφε τα ξόρκια της για τα μαγικά και τότε η Κρονέλα ξύπνησε.
-Εεε τι κάνετε εκεί πέρα, παλιόπαιδα; Άμα σας πιάσω στα χέρια μου, θα σας κάνω κομματάκια! είπε η Κρονέλα στους τρομαγμένους πήγασους και σηκώθηκε να πιάσει το ραβδί της.
Αλλά το ραβδί το είχαν ήδη αρπάξει οι πήγασοι και το είχαν πετάξει όσο πιο μακριά μπορούσαν. Για κακή τους τύχη, η βασίλισσα ήταν αρκετά κοντά τους και άρχισε ένα τρελό κυνηγητό.
Μετά από ώρα καταδίωξης, καθώς διέσχιζαν έναν ωκεανό, ο Φλιξ πέταξε στον βυθό του ωκεανού το ραβδί. Μια αποτυχημένη προσπάθεια της Κρονέλας να το πιάσει πριν χαθεί για πάντα… οδήγησε στον χαμό και των δύο.  
Έπειτα, οι δυο φίλοι, χαρούμενοι που γλίτωσαν μια για πάντα από την τρομερή βασίλισσα, πέταξαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν πίσω στο δάσος. Εκεί είπαν τα ευχάριστα νέα σε όλους και το βράδυ έγινε μια εκδήλωση με χορό και τραγούδι προς τιμήν τους. Τότε οι νεράιδες, για να τους ευχαριστήσουν, πρόσφεραν στον φίλο του Φλιξ σπάνια, αθάνατα λουλούδια και για τον Φλιξ φύτεψαν ένα δέντρο που του έμοιαζε.
Έτσι πότε ξανά δε χρειάστηκε να ανησυχήσουν για καμία βασίλισσα και έζησαν  αυτοί καλά και  εμείς καλύτερα.  

Άγγελος Δ.

3 σχόλια:

Ελενη ανωγειανάκη είπε...

syxaritia aggele
einai yperoxo

maritina magoulaki είπε...

μπραβο Αγγελε και εγω γραφω μια ιστορια '..'

Άγγελος Δουβάκης είπε...

Ευχαριστώ κορίτσια