Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2016

Άστρα, γρύλοι και κουδούνια

Ένα όμορφο κομμάτι για συνοδεία του αποσπάσματος από "Τα Ψηλά Βουνά" του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Δοκιμάστε να το ακούτε όσο διαβάζετε το απόσπασμα.





O Φάνης άνοιξε τα μάτια του. Από κάποιες τρύπες της καλύβας βλέπει ουρανό και καταλαβαίνει πως είναι ακόμη νύχτα.
Μα δυσκολεύεται να κοιμηθεί άλλο. Ντύνεται και γλιστρά έξω από την καλύβα· θέλει να δει τη νύχτα στο δάσος. Κάθισε εκεί απέξω καταγής.
Πρώτη φορά είδε τόσο βαθύ ουρανό. Πόσα άστρα! Ήταν σαν αμέτρητο χρυσό μελίσσι, που χύθηκε ψηλά κι έβοσκε.
Άστρα πολλά εδώ, άστρα λίγα παρακάτω. Κάπου δυο μαζί. Κάπου ένα μοναχό, σαν ξεχασμένο. Πέντ’ έξι άστρα μαζί, σαν κλαράκι. Να ’ναι η πούλια;
Στη μέση τ’ ουρανού, από πάνω από τον Φάνη, ένα λευκό ποταμάκι χυνόταν ήσυχα από τον βοριά στον νότο· κυλούσε μυριάδες μικρά άστρα, λευκά σαν ανθούς.
Μέσα στο δάσος αμέτρητοι γρύλοι τραγουδούσαν κι έλεγαν όλοι το ίδιο τραγούδι.
Από πέτρες, από τρύπες της γης έβλεπαν την αστροφεγγιά οι μικροί τραγουδιστάδες και την κελαηδούσαν.
Κι ύστερα ακούστηκαν μακριά τα κουδούνια των κοπαδιών. Είναι οι βλάχοι. Δικό τους θα είναι το μεγάλο κοπάδι που βόσκει.
Άκου πόσα κουδούνια!… Μικρά, μεγάλα, ψηλά, βαθιά, γλυκά, βραχνά. Κουδουνίσματα πολλά όπως τ’ άστρα, όπως οι γρύλοι.
Κι έξαφνα ένα πράσινο άστρο, σαν να ήταν πολύ χαρούμενο, άναψε, χύθηκε ανάμεσα στ’ άλλα και χάθηκε...
Τι ωραία νύχτα!
O Φάνης ένιωσε ψύχρα και μπήκε μέσα να πλαγιάσει. Μα και σκεπασμένος έβλεπε την αστροφεγγιά.
Του φαίνονταν όλα εκείνα τ’ άστρα δικά του. Κανένας από τους άλλους δεν τα είχε δει.
Αποκοιμήθηκε ακούγοντας τα κουδούνια.

Και τώρα το παραπάνω απόσπασμα σ' ένα όμορφο βίντεο: 




Δοκιμάστε να βάλετε και τα δικά σας αγαπημένα αποσπάσματα σε βίντεο. Χρησιμοποιήστε το moviemaker για το οποίο έχουμε ήδη μιλήσει. ;)

Κι αν το Echoes in Rain σας άρεσε όσο κι εμένα, ιδού οι στίχοι, μάθετέ το να το τραγουδάμε παρέα. ;) 

Δεν υπάρχουν σχόλια: